Een bijdrage van Meesteres Winnifred op 13 February 2012 –
Nog geen reacties
Toen ik bij mijn eerste bezoek aarzelend aan je vroeg of ik mijn eerste emails van je terug zou kunnen krijgen zei je dat je daar eerst es over zou moeten nadenken. Dat was prachtig. En ik kreeg mijn zin niet. Ik kreeg ze niet!
En ik genoot.
Toen ik de eerste keer bij je kwam, moest ik meteen koffie zetten. Meteen was duidelijk: dit is geen verzoek, dit is een bevel.
Ik stond te klunzen en ik genoot.
De derde keer moest ik onverwacht je schoenen dichtgespen. Ik dacht dat ik niet zoveel met schoenen had, maar opeens was het enorm spannend. Trillende handen. O wat raakte dit me enorm.
Ik genoot.
De vierde keer kwam je onverwacht met een doos naalden aanzetten. Aarzelend zei ik nog dat ik je had willen vertellen vooral niets met naalden te doen, maar jij antwoordde dat ik daar nu echt te laat mee was. De naalden gingen erin. En hoe! Je was streng en meedogenloos.
En ik genoot!
Ik vind het fantastisch als jij meedogenloos de baas bent. Misschien wel hoe erger, hoe beter.
Ik ontdekte dat ik op dingen kick waarvan ik het niet vermoedde, soms lijkt het een beetje of ik mezelf aan het ontdekken ben. Het is raar, maar een sessie bij jou geeft me een enorm bevrijd gevoel, dat vaak weken aanhoudt.
Ik hoop dat ik bij het komende bezoek weer heel nerveus zal zijn, dat je weer helemaal de baas zal zijn en me meedogenloos onder handen zal nemen.
Doe me pijn
doe heel enge dingen
straf me en verneder me.
Ik zal genieten,
en de bevrijding zal intens zijn.
Dit zou ik allemaal nooit durven zeggen als ik je niet zo vertrouwde. Over gevoeligheden en fantasieën, over dingen die mij aanspreken, mij raken en die ik nooit durfde te vertellen.
Heel veel groeten,